Denkend aan b1a zie ik een klas vol vriendelijke kinderen. Op hun smoelenlijst boven mij bureau lachen ze me vrolijk toe. Ze zijn allemaal nog kleiner als ik. Ze hebben nog geen puistjes. De meisjes hebben lange haren en paardestaarten, de jongens zitten vooral ver bij de meisjes vandaan. Denkend aan de klas zie Maarten, Anneke en Maya voor me. Maarten is een kleine drukke jongen. Hij doet wel ontzettend graag mee en roept constant: ''Mevrouw Aarsen.'' Als ik vraag wie een bordtekening wil maken steekt Maarten zijn vinger zo fanatiek op dat ik bang ben dat ie zijn schouder onwricht. Anneke is braaf, luistert altijd. Als ik ''hartstikke goed'' zeg, gaat ze van ineengedoken rechtop zitten. Ik zie een kleine twinkeling in de ogen van het meisje. Maya is ook zo'n fanatiekeling. Voorafgaand aan het SO kwam ze me vertellen dat ze zenuwachtig was en gaf me een verzameling gedroogde bladeren. Die kon ik vast nog wel gebruiken dacht ze.
B1a heeft voor het eerst een biologie SO gekregen. Deze SO is niet door mij gemaakt evenals het antwoordenmodel. Het is streng en ik ben het niet met elk antwoord eens, maar ik moet me eraan houden om alle brugklassen gelijk te beoordelen. Daarom mag ik dinsdag aan 26 vrolijk lachende kinderen gaan vertellen dat zij bijna allemaal een zware onvoldoende hebben gehaald. Weg vrolijke gezichtjes.
4 opmerkingen:
Ze blijven neit zo lief. Dus maak je geen zorgen.
P.
aaaaahhhh.. was t zo slecht afgelopen?? En ze hadden er zelf (de meeste dan) nog wel zoveel vertrouwen in! (of op gehoopt..)
Hoera! José, je hebt de weg naar 's lands leukste log gevonden!
Maar idd het is triest afgelopen. Dat wordt een slecht nieuws gesprek dinsdag!
Wat schattig, die bladeren :)
Een reactie posten